اولین شهید هسته ای کشور فدایی خرمشهر شد

جوانی که مدرک کارشناسی ارشد انرژی هسته‌ای خود را از دانشگاه کالیفرنیای آمریکا اخذ کرده است در سال 1361 به شهادت می‌رسد.

0

اولین شهید هسته ای کشور فدایی خرمشهر شد

به گزارش نجف آباد نگار از خبرگزاری ایمنا به نقل از پایگاه اطلاع رسانی بنیاد شهید و امور ایثارگران اصفهان، شهید مهندس عبدالحسین ربیعیان
در مردادماه سال ۱۳۳۵ مصادف با نخستین روز محرم آن سال در شهرستان نجف‌آباد چشم به جهان گشود و به دلیل ارادت خانواده وی به
حضرت اباعبدالله‌الحسین(ع) به نام وزین آن حضرت مفتخر شد.
عبدالحسین با جدیت درس خواند و پس از اخذ دیپلم رشته انرژی اتمی را برگزید و به درخواست پدر خاطرات کودکی را وانهاد و برای نیل به هدفی والا
که همان دستیابی به مدارج علمی است راهی کشور آمریکا شد.
سادگی، خوش‌رفتاری و تقوای عبدالحسین که از پاکی قلبش نشات می‌گرفت، همواره تحسین همگان را برمی‌انگیخت، وی پس از ۹ سال تحصیل
در رشته مورد علاقه‌اش و کسب مدرک فوق لیسانس با اجازه پدر بهر ادای دین به وطن بازگشت.

زندگی در آمریکا او را تحت تاثیر فرهنگ غربی قرار نداد تا آنجا که پوشیدن لباس فرنگ را در کشور خود مناسب نمی‌دانست، وی برای خدمت سربازی
راهی جبهه شد و پس از حضور در عملیات گوناگون و جانبازی‌های مکرر سرانجام در تاریخ ۲ خرداد ۶۱ با حضور در سومین عملیات بیت‌المقدس در خرمشهر
مورد اصابت گلوله قرار گرفت و به درجه رفیع شهادت نائل آمد.
شهید عبدالحسین ربیعیان، عبدالحسین يازدهم مرداد ۱۳۳۵، در شهرستان نجف آباد چشم به جهان گشود. پدرش رجبعلی، امانت فروش فرش بود
و مادرش فاطمه نام داشت. تا پایان دوره کارشناسی ارشد در رشته اتم شناسی درس خواند. به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور يافت. دوم خرداد ۱۳۶۱،
با سمت معاون لشگر ۲۱ حمزه در خرمشهر بر اثر اصابت گلوله شهيد شد. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

اولین شهید هسته ای کشور فدایی خرمشهر شد

شهید والامقام

عبدالحسین ربیعیان

فرزند: رجبعلی

تاریخ تولد: ۱۳۳۵/۵/۱۱

محل تولد: نجف آباد

وضعیت تأهل: مجرد

تاریخ شهادت: ۱۳۶۱/۳/۲

محل شهادت: خرمشهر

نام عملیات: بیت المقدس

مزار شهید: جنت الشهدای نجف آباد

شهید عبدالحسین ربیعیان، اولین شهید هسته ای، جوانی که مدرک کارشناسی ارشد انرژی هسته‌ای خود را از دانشگاه کالیفرنیای آمریکا اخذ کرده است.

گذری بر زندگی

شهید والامقام

عبدالحسین ربیعیان

در یازدهم مرداد ماه ۱۳۳۵ در خانواده‌ای مذهبی و پر جمعیت متشکل از یازده فرزند در نجف‌آباد به دنیا آمد. عبدالحسین فرزند پنجم خانواده بود و چون در
دهۀ اول محرم به دنیا آمد، پدر او را عبدالحسین نام نهاد. او کودکی آرام، مؤقر و صبور بود. پس از گذراندن دورۀ ابتدایی در دبستان پهلوی، وارد دبیرستان دهقان (آموزش و پرورش فعلی) شد و در رشتۀ ماشین‌ نویسی دیپلم گرفت. پدر از همان ابتدا به فرزندان‌شان قول داده بود به شرط قبولی در امتحانات تا هر مقطعی
که بخواهند ادامۀ تحصیل دهند، هزینۀ تحصیل‌شان را می‌پردازد و عبدالحسین بعد از گرفتن دیپلم در کنکور سراسری شرکت کرد ، اما قبول نشد.

بنابراین به درخواست پدر به تهران رفت تا پس از گذراندن دورۀ زبان به آمریکا برود و پزشکی بخواند. با گذراندن دو سال دورۀ زبان و زندگی در کنار خواهر و
شوهر خواهرش که در وزارت نیرو کار می‌کرد با شهید عباسپور (وزیر نیروی سابق ایران) آشنا شد.

شهید عباسپور به او پیشنهاد کرد به جای پزشکی در رشتۀ انرژی اتمی ‌ادامه تحصیل دهد. عبدالحسین پس از مشورت و گرفتن اجازه از پدر همین رشته را
انتخاب کرد. برای مدتی نسبتاً طولانی، پدر هزینۀ تحصیلش را می‌پرداخت؛ اما پس از آن عبدالحسین دیگر آن هزینه را قبول نکرد و گفت نیازی نیست و خودش
شب و روز کار می‌کرد تا مخارجش را تأمین کند. او در مدت تحصیل دوبار به ایران آمد؛ اما هیچ گاه تحت تأثیر فرهنگ غرب قرار نگرفت و بسیار ساده لباس می‌پوشید و رفتاری شایسته داشت.

اخذ مدرک لیسانس انرژی اتمی ‌او از دانشگاه فلوریدای آمریکا، مصادف بود با آغاز جنگ در ایران و عبدالحسین بنا به خواست خویش برای اَدای دِین به
کشورش بازگشت. او همراه با شوهر خواهرش در تهران جویای کار شد؛ اما از او کارت پایان خدمت سربازی خواستند.

عبدالحسین که قلباً مشتاق رفتن به جبهه بود، سریعاً اقدام کرد و بعد از اتمام دورۀ آموزشی در ارتش به جبهه فرستاده شد. در آنجا پس از اطلاع از تحصیلات
وی سعی کردند او را به عقب بفرستند و از جبهه دور نگه دارند؛ زیرا اعتقاد داشتند کشور در آینده به حضور و تحصیلاتش نیاز خواهد داشت؛ اما او سر سختی کرده و حضورش در جبهه را در اولویت می‌دانست و آنجا مسئولیت معاون گروهان را به عهده گرفت و حتی بعد از مجروحیت کِتفش زیاد در مرخصی نماند
و به جبهه بازگشت.

آخرین باری که عبدالحسین در طول یک‌سال حضورش در جبهه به مرخصی آمد، عروسی خواهرش بود. هر چه خانواده اصرار کردند که مرخصی‌اش را تمدید کند
و بیشتر بماند قبول نکرد و دوباره راهی جبهه شد. سرانجام یک روز قبل از آزادی خرمشهر در تاریخ دوم خرداد ماه ۱۳۶۱ در عملیات بیت‌المقدس با اصابت ترکش
به سر و صورت خالصانه به سوی معبود پر کشید و پیکر پاکش را در گلزار شهدای نجف‌آباد به خاک سپردند.

انتهای پیام/۱۳۹

کد خبر : 34035 ساعت خبر : ۹:۱۶ ب٫ظ

لینک کوتاه مطلب : https://najafabadnegar.ir/?p=34035

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.