فانوس های مرد نجف آبادی

0

فانوس های مرد نجف آبادی

به گزارش نجف آباد نگار آفتاب که رو به افول می گذاشت و شب سایه خود را بر زمین پهن می کرد، میرفت سراغ فانوس ها.

آنها را روشن می کرد، به دست می گرفت و به راه می افتاد.

یک فانوس  می گذاشت این طرف جاده و  یکی آن سوی جاده.

کار هر شبش شده بود. او و دیگر جهادگران نجف آبادی جاده را روشن می کردند تا رانندگان جهادسازندگی نجف آباد بتوانند چراغ خاموش کار ساخت جاده را ادامه دهند. شب و روز نمی شناختند.

دو طرف جاده اب بود و تاریکی هوا ، کار در شب را سخت میکرد، اما ایده فانوس ها مشکلات را حل کرد.

اهمیت عملیات خیبر و حفظ جزایر مجنون تا آنجا بود که امام فرموده بودند: حفظ جزایر، حفظ اسلام است و به فرزندان من بگوئید حسین وار بجنگید.

فقط یک راه بود، آن هم زدن جاده ای به طول ۱۴ کیلومتر در هورالعظیم.

جهادگران جهادسازندگی نجف آباد همراه سایر جهادگران و قرارگاه حمزه پای کار احداث جاده سیدالشهدا سخت ایستادند و نگذاشتند حرف امام زمین بماند.

حاج بهروز پور شریفی سمت فرماندهی اجرایی را به اصرار مهندس شهید فرمانده لشکر ۳۱ عاشورا مهدی باکری عهده دار شد.

سنگرسازان بی سنگر سنگ تمام گذاشتند.

حتی برخی با کامیون ها و کمپرس های شخصی آمدند پای ماموریت.

کار و تلاش رانندگان کمپرسی برای حاج بهروز اسوه شده بود. چراکه آنها هم از جان مایه گذاشتند هم از مال، با همه وجود به میدان آمده بودند.

فانوس های مرد نجف آبادی

گزارش کارشناسان نشان میدهد در طول زمان احداث جاده بیش از ۱۲ هزار گلوله روی جاده و اطراف آن منفجر شده بود.

به علاوه دشمن به کمک هلی کوپتر به نیروهای فعال در جاده حمله و دستگاه های راه سازی را مورد هدف موشک قرار می داد.

ولی رانندگان بی باک در میان انفجار و آتش کار می کردند و جهاد.

جاده ۱۴ کیلومتری سیدالشهدا به عرض ۱۷ متر در شرق هورالهویزه و از منطقه جفیر آغاز و پس از طی مسافت در داخل آب های منطقه، وارد جزیره مجنون شمالی می شد.

از آغاز تا پایان عملیات ۷۲ روز طول کشید و جالب اینکه درست  ظهر روز سوم شعبان همزمان با میلاد امام حسین (ع) کار ساخت جاده را به اتمام رساند.

ارتفاع این جاده از سطح زمین  و سنگرهای حاشیه شمالی  که برای حفظ جان افراد احداث شده بود، جاده را به یک مانع پدافندی در منطقه تبدیل کرده بود.

با احداث این جاده بخشی از مهمات و رساندن تدارکات و حمل مجروحان به عقب راحت تر و کار آسان تر می شد.

پل خیبر مرتب زیر آتش سنگین دشمن بود و تعمیر صدمات ناشی از انفجار و ترکش این پل در بلندمدت، مقرون به صرفه نبود و از طرفی به عنوان مکمل پل خیبر، با تسهیل تردد دو طرفه خودروهای سنگین و زرهی، می‌توانست نقش مهمی در حفظ جزایر مجنون ایفا نماید.

وقتی که جاده از دو سو به هم نزدیک شد، جهادگران به وجد آمدند، آنها خستگی را خسته کرده بودند، قبل از اینکه جاده به هم وصل شود، به اب زدند و یکدیگر را در آغوش کشیدند و تبریک گفتند.

آری بزرگراهی که سردار علی هاشمی از آنجا آسمانی شد.

سال ها میگذرد از حماسه بی نظیر جهادگران در ساخت جاده سیدالشهدا.

جهادگر نجف آبادی هنوز با خاطره آن شب ها و فانوس هایی که راه را روشن  می کرد، دل را زنده می دارد. یاد آن ایام هرگز از خاطرش نمی رود.

یاد جان فشانی و فداکاری شبانه روزی همرزمانش که برخی از آنها در ایام جنگ شهد شیرین شهادت نوشیدند.

همان هایی که لبیک گفتند حرف امام را و حسین وار جنگیدند، ایستادند و راه ساختند. درود بر سنگرسازان بی سنگر.

انتهای پیام / ۱۳۷

موکب عشاق الحسین حاجی آباد

کد خبر : 8744 ساعت خبر : ۸:۰۰ ق٫ظ

لینک کوتاه مطلب : https://najafabadnegar.ir/?p=8744

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

8 + هفت =